Saturday, 28 January 2012

မုိဃ္းေဇာ္ ေသတမ္းစာ



အိမ္ေခါင္းရင္းမွာ
ဖေယာင္းတုိင္မီးေတြ ထြန္းၿပီးရင္
ဆုပ္ကုိင္ထားတဲ့ စီမံကိန္းေတြ ေအာက္ခ်
ဖတ္လက္စစာအုပ္ကုိ ပိတ္လုိက္ေတာ့
ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ ေသလုိ႕ ရၿပီ။

ေသဖုိ႕ေမ့ေနတာ မွန္တယ္
(ေသျခင္းတရားဆုိတာ ဆရာ၀န္ေခါင္းခါမွ
သတိရတာမ်ဳိး)
ၾကည့္ေလ မနက္ကပဲ
ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ ဘတ္(စ္)ကားေပၚ
ရန္တစ္ပြဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္
ေက်ာက္ေခတ္ဆီ အရင္းမစုိက္ဘဲ
သဘာ၀သမုိင္းျပတုိက္ ေရာက္ခဲ့တယ္
(လူသားမ်ဳိးႏြယ္ေတြ ေလ့လာဖုိ႕ထက္
တ႐ုတ္မေလး နားပူလုိ႕)
ေရတုိင္ကီအေပါက္ေတြ ျပန္ဖာ
ဆံသဆရာနဲ႕ ပုဂံရာဇ၀င္ ျငင္းခုံရင္း
ေသဖုိ႕ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ပ်င္းလာရဲ႕။

ငါ့ေသြးေၾကာ နံရံတစ္ျပင္လုံး
အင္ဂ်င္အပူဆုံးအခ်ိန္ဟာ
ႏြားႏုိ႕ပုံးေတြ ေမွာက္ခဲ့တာနဲ႕အမွ်
ေလာကကုိ
ၾသဇာသီးအမွည့္ေတြ ျပန္ေပးဖုိ႕
ေတြးေတာေနခ်ိန္ေပါ့။

ေနာက္လူေတြရဲ႕ ႂကြက္တြင္းထဲ
အမွည့္ရႊမ္းဆုံး ထည့္သြင္းေပးႏုိင္တာ
ဒီၾသဇာပင္ေတြပဲ မဟုတ္လား။

မိတ္ေဆြတုိ႕
ခင္ဗ်ားတုိ႕ ေျမႀကီးတစ္ခြင္မွာ
ၾသဇာသီးပင္ေတြ စုိက္ပ်ဳိးၾက
အာသာေျပ ၾသဇာသီးေတြ စားၾက
ေဇာေခၽြးေတြကုိေတာ့ ဖုိင္(လ္)တြဲထားၾက
ကၽြန္ေတာ့္ ဘာသာစကားဟာ
ဘယ္လုိအသံေနအသံထားနဲ႕ဆုိဆုိ
သက္ျပင္းေတြကုိ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း
ေျပာဖုိ႕
ၾသဇာသီးေတြ စိတ္ခ်လက္ခ် သီးဖုိ႕
ၿပီးေတာ့
ေဟာသည္ ေပါ့ဆမႈရဲ႕သားကုိ
ရယ္ေမာသံမ်ားနဲ႕ သၿဂႋဳဟ္ဖုိ႕။ ။


ပုိ ့

ဒိေန ့ပဲစလုပ္လုိက္ပါတယ္

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More